JooMix - Joomla templates CMS Joomla Help

Banner

zlatko p bio

Zlatko Paković (1968), pozorišni autor i redatelj, pisac i kolumnista, diplomirao je pozorišnu i radio režiju na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Njegov rediteljski debut je autorska predstava “Večeras repriziramo“, u decembru 1990. godine, u Teatru Lero, u Dubrovniku. U to vreme redovno objavljuje pozorišne kritike na Radio Dubrovniku. Nakon diplomiranja, režirao je u pozorištima u Bugarskoj, na Kipru, Kosovu, u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini, Makedoniji,  a u Srbiji uglavnom u Centru za kulturnu dekontaminaciju (CZKD, Beograd). Razvio je osobenu poetiku žestokog kritičkog pozorišta, naglašenog ludičkog izraza. Takve su njegove predstave: „Zatvor podunavske regije“, „Gospođa Olga – u potrazi za konačnom verzijom“,  “Ubiti Zorana Đinđića”, „Ibsenov Neprijatelj naroda kao Brechtov poučni komad“, “Enciklopedija živih – umetnička intervencija u srbijanskoj i kosovskoj stvarnosti”, “Filosofija palanke – Božićni oratorijum Radomiru Konstantinoviću”, “Othello – nezakonita liturgija”, “Kapitalizam, geometrijskim redom izložen”, “Don Quixote ili šta su danas vetrenjače i odakle vetar duva”, “Bojte se Allaha: smisao života i smrti Ćamila Sijarića”, “Julije Cezar – res publica ili cosa nostra”, “Krleža ili što su nama zastave i što smo mi zastavama, da tako za njima plačemo”, "Vox Dei - građanska neposlušnost"...

Objavio je zbirku pesama “Dnevnik pevanja”, dva romana: "Soba za jedan krevet" i "Zajednički pepeo“ (nemačko izdanje, “Die gemeinsame Asche”, Berlin, 2013), knjige eseja “Anatomija nacionalističkog morala”, “O autoritarnoj savesti”. Dobitnik je norveške International Ibsen Scholarship 2014. god. za pozorišnu režiju, i stipendije bečkog MuseumsQuartiera 2015. godine za književnost. 

O njegovom radu svedoči i ovaj tekst u stručnom časopisu Udruženja evropskih pozorišta (The Union of European Theatres), The Online Theatre Magazine of UTE:  "Nowadays, very few performances find their way to the audience and positive critique. Those are usually the productions by Zlatko Paković in the Centre for Cultural Decontamination, or in the Student Cultural Centre in Novi Sad – To Kill Zoran Đinđić, Don Quixote or What Are the Windmills Today and Where the Wind Comes from, Ibsen’s An Enemy of the People as a Brecht’s Didactic-Play. All of those performances are socially engaged, post-dramatic type of lecture-performances which bring forth the clashes between elitism and populism, literary-historical and documentary-modern. The most successful among the aforementioned is Ibsen’s An Enemy of the People as a Brecht’s Teaching-Play (2014), in which Paković problematizes denotational closeness between Ibsen and Brecht in terms of creating a critical, political theatre. By creating links between Brecht’s songs to drama scenes in Ibsen’s An Enemy of the People, but also to scenes based on real political and social life, actors and musicians have made a powerfully engaged theatre. Its purpose is to instruct the audience on how to discover and prove (hidden) truth in society, but also to make us aware of the necessity of fighting for personal freedom, without which we are nothing." 

O Pakovićevu origanalnom teatarskom istraživanju Brechtovog nasleđa, pisao je i slavni teoretičar pozorišta Hans-Thies Lehmann u eseju „Zukunft des Lehrstücks (d.h. Lernstücks)“: “Put kojim je krenuo reditelj i autor iz Srbije, Zlatko Paković, vodi u budućnost direktnog ‚postdramskog‘ načina na koji se može iskoristiti model poučnoga komada.“ U originalu: „In die Zukunft einer direkter ‚post-dramatischen‘ Art des Gebrauchs, den man vom Modell Lehrstück machen kann, weist der Weg, den der Regisseur und Autor Zlatko Paković aus Serbien gegangen ist.“

Zlatko Paković je i dugogodišnji stalni kolumnista dnevnog lista Danas. Dobitnik je nagrade “Desimir Tošić” 2010 god. za publicistiku.